Na obronę pracy w szkole projektowania i konstrukcji ubioru Nadine przygotowała pokaz. Uszyła dziesięć strojów, damskich i męskich. Do tego torebki, kapelusze, bransoletki, kolczyki i łańcuszki.
A gdy skończyła kolekcję, uszyła jeszcze marynarkę, spodnie i męską kurtkę.
Pracę dyplomową przepisywała na komputerze u sióstr. W czterech egzemplarzach, bo tyle wymagała szkoła. A gdy siostry prosiły, pomagała jeszcze przy uczniach i podczas zajęć na misji.

Wprawdzie obronę miała już 29 listopada 2025 i z początkiem roku odebrała dyplom, ale dosłała list. I warto, abyście poznali fragment.
„Bardzo lubię projektowanie i konstrukcję ubioru, krawiectwo i naprawdę dobrze mi to wychodzi” – napisała do swojej Rodziny Adopcyjnej.
I dodała zdanie, które dedykujemy wszystkim, którzy wspierają kogoś latami:
„Dziękuję Wam z całego serca za pomoc, którą dajecie mi od tak dawna!”.Na zdjęciu na przekór – Nadine – w 2014 roku. Z koleżanką z klasy.

